می خورد بر بام خانه
یادم امد کربلا را
دشت پرشور و بلارا
گردش یک ظهرغمگین
گرم و خونین
لرزش طفلان نالان
زیرتیغ و نیزه ها را
باصدای گریه های کودکانه
وندرین صحرای سوزان
می دود طفلی سه ساله
پر ز ناله. دل شکسته. پای خسته
باز باران قطره قطزه
می چکد از چوب محمل
آخ باران
کی بباری برتن عطشان یاران
ترکنند از آن گلورا
آخ باران... آخ باران...
برچسب:
نویسنده: یوسف جعفرینژاد